De tijd dat ik mijn loop-outfit mee inpakte om op vakantie te vertrekken, ligt ondertussen ver achter me. Gaandeweg ontdekte ik dat gaan kamperen met kinderen op zich al genoeg sportieve uitdaging inhoudt. Denk maar aan de et-te-lijk-e keren dat je mee moet lopen naar het toilet. Dat zich uiteraard niet – en ook liefst niet – vlakbij onze tent bevindt. Dit jaar liet onze dochter van 3 ons wel wat metertjes lopen elke dag.

Bovendien zijn onze zonen van 6 en 7 volop op fietsleeftijd. Dus wisselden we wandelingen, waarbij ik steevast àl mijn motivationele tricks kan inzetten om hen de hele wandeling te laten uitstappen, af met fietstochten. Beweging was er zeker. Maar dan nadert het einde van de zomervakantie. En komen de goeie voornemens. Terug gaan joggen is er járen eentje geweest waar ik na een paar keer altijd mee stopte. “Het komt er gewoon niet van”… Dat was mijn conclusie elke keer opnieuw.

Ondertussen weet ik dat het me ongelooflijk helpt om met vriendinnen af te spreken om te gaan joggen. En dus, geen schonere dag dan zondag 1 september om voor het eerst in 2 maanden uit mijn deur te stappen met mijn loopschoenen aan. Op zo’n moment moet ik altijd denken aan een vriendin van me. Ze begon ooit met goeie moed aan een loopschema. Gezonder leven, je weet wel. Plichtsbewust volgde ze het maandenlange schema. Echt knap. Nog knapper, omdat ze naderhand zei: ‘Die runner’s high, die heb ik toch écht nooit gevoeld hoor.’. Tot ze ging zingen in een koor. En plots waren daar de endorfines. Ze omschreef net hetzelfde gevoel als bij een runner’s high. Ik prijs mezelf gelukkig: de runner’s high start bij mij al na 10 minuutjes lopen. Zalig! Ook benieuwd hoe dat voelt?

Zo kom je aan een runner’s high

  • Maak de endorfines wakker!
    • Endorfines lijken heel sterk op morfine, maar dan de natuurlijke lichaamseigen versie.
    • Die endorfines hebben een pijnstillend effect. Je lichaam produceert ze als reactie op fysiek ongemak. Maar! Bij te groot ongemak voel je enkel pijn en niet meer het euforisch gevoel. Conclusie: Push jezelf, maar niet te hard. Lopen met een intensiteit van 70 tot 85 procent* van je maximale hartslag is ideaal.
    • Bovendien: uit recent onderzoek bleek dat trainen in een groepje of met je favoriete muziek in je oren ook een endorfine toename kan uitlokken.
  • Ons vernuftig lichaam heeft nóg iets in petto: endocannabinoïden!
    • Say what? Juist: Het is een stof die vergelijkbaar is met THC, de chemische stof die verantwoordelijk is voor het stimulerende effect van marihuana. Deze komt vrij bij fysieke stress en heeft een kalmerend effect. Je lichaam dus pushen – maar niet te hard – zet ook dit tweede mechanisme in werking.
    • Bovendien zijn de niveaus van endocannabinoïden ’s ochtends 3 keer hoger dan ’s avonds. Dat zou kunnen suggereren dat een ochtendloop sneller een runner’s high oplevert dan ’s avonds lopen.

Uitproberen maar!

*Een beginnende loper kan makkelijk zijn of haar maximale hartslag berekenen door volgende formules: 220 min je leeftijd of 208 min je leeftijd x 0,7.

Karen

P.S.: Karen Van Hemelrijck was sportpsychologe bij De FlowFabriek.